Anorexia Nervosa

De Nederlandse Academie voor Eetstoornissen (NAE) meldt dat er ca 5.500 Nederlanders ieder jaar deze prevalentie hebben. Maar liefst 95% met dit ziektebeeld is vrouw. Dit is het totaal aan nieuwe diagnoses en bekende patiënten. De ‘genezen’ mensen worden niet meer meegeteld.

Wat is Anorexia Nervosa?

Iemand die aan de aandoening Anorexia Nervosa lijdt is overdreven en obsessief bezig met het beheersen van figuur en gewicht. Voortdurend bezig met de wil om gewicht te verliezen, waardoor steeds minder wordt gegeten en de variatie in het voedsel ook automatisch verminderd wordt. Het verraderlijke is dat in de beginfase van de ziekte geen daadwerkelijke gewichtsafname hoeft plaats te vinden, doordat dit zeer geleidelijk gaat. Door het negatieve zelfbeeld wordt al snel het contact met de omgeving tot een minimum beperkt en worden alle pijlen gericht op het onderdrukken van een hongergevoel. Hierdoor kan de patiënt in een isolement terecht komen.

Welke kenmerken zijn er te zien?

Wanneer je er niet mee bekend bent kun je enkele symptomen herkennen. Het betekent echter niet dat al deze symptomen bij iedere patiënt aanwezig zijn.

  • Geleidelijke gewichtsafname.
  • Chronisch gevoel van somberheid en nutteloosheid.
  • Laag gevoel van eigenwaarde.
  • Chronische vermoeidheid.
  • Steeds minder en vaak alleen eten.
  • Onregelmatige of uitblijvende menstruatie.
  • Het heel snel koud hebben, alhoewel je omgeving hier geen last van heeft.
  • Slechte stoelgang, slaapproblemen.
  • Overmatige punctualiteit en strakke dagindeling.

Wat is het verloop van Anorexia Nervosa

In de beginfase voelt de patiënt zich heel goed, doordat er gewichtsafname plaats vindt en dit een gevoel van trots opwekt. Helaas gaat dit mede door de verzwakking naar aanleiding van een tekort aan variabel voedsel vaak na verloop van tijd over in een depressie. Daarnaast dwingt de patiënt zichzelf vaak door de bewonderende woorden van de omgeving bij het eerste gewichtsverlies om hierin perfectionisme na te streven en dit verder door te voeren. Op momenten dat dit even niet lukt is de frustratie enorm en hebben ze het idee te falen. Daarnaast kan het gebrek aan gevarieerd en voldoende voedsel ernstige lichamelijke en neurologische gevolgen hebben. Denk hier bijvoorbeeld aan haaruitval, botafbraak, spierzwakte, aantasting van gebit en hartritmestoornissen. Wanneer er geen tijdige ommekeer wordt ingeluid kan het dus zeer ernstige gevolgen hebben en een hoog percentage van de patiënten overlijdt door zelfdoding of uitputting.

Welke behandelingen zijn er beschikbaar?

Hoe eerder de anorexia wordt gesignaleerd, des te groter de kans op genezing is. Behandeling is zeker nodig, daar slechts een enkeling de stoornis eigenhandig weet te overwinnen. Op het gebied van de psychotherapie zijn hier verschillende mogelijkheden tot hulp, zoals gedragstherapie en groepstherapie. Doordat de directe omgeving vaak moeilijk om kan gaan met de stoornis kan ook gezinstherapie een goede hulp zijn.